حضرت صادق علیه السلام در ماه شوال سال یک صد و چهل و هشت به سبب انگور زهرآلوده که منصور به آن حضرت خورانیده بود، به شهادت رسید و در وقت شهادت از سن مبارکش شصت و پنج سال گذشته بود.

امام صادق علیه السلام که ششمین امام معصوم است و مذهب شیعه را با نام او به عنوان مذهب جعفری می شناسند، در سال 80 یا 83 قمری در مدینه به دنیا آمد و پس از رحلت پدر، رهبری فکری و سیاسی شیعیان اصیل پیرو مذهب امامیه را بر عهده گرفت. آن حضرت تا سال 148 قمری در قید حیات بود. در این مدت هزاران شاگرد در محفل درسش حاضر می شدند و مورد ستایش تمامی عالمان عصر خویش بود. در متون دینی شیعه، چندین هزار روایت از آن حضرت در تفسیر، اخلاق و به ویژه فقه، رسیده که باعث عظمت حدیث شیعه و موجب تقویت بنیه علمی آن است.

برگی از دفتر زندگی امام صادق علیه السلام
جعفر بن محمد بن علی بن الحسین بن علی بن ابی طالب علیهم السلام، ششمین امام شیعیان، و پنجمین امام از نسل امیر المؤمنین (ع) کنیه او ابو عبد الله و لقب مشهورش «صادق» است. لقبهای دیگری نیز دارد، از آن جمله صابر، طاهر، و فاضل. اما چون فقیهان و محدثان معاصر او که شیعه وی هم نبوده اند، حضرتش را به درستی حدیث و راستگویی در نقل روایت بدین لقب ستوده اند، لقب صادق شهرت یافته است.

ولادت او ماه ربیع الاول سال هشتاد و سوم از هجرت رسول خدا (ص)، و در هفدهم آن ماه بوده است. ولی بعض مورخان و تذکره نویسان ولادت حضرتش را در سال هشتادم از هجرت نوشته اند و در ماه شوال سال صد و چهل و هشت هجری به دیدار پروردگار شتافت. مدت زندگانی او شصت و پنج سال بوده است.

نام مادر او فاطمه یا قریبه دختر قاسم بن محمد بن ابی بکر است و ام فروه کنیت داشته است.

كاغذ سفيد را هر چقدر هم تميز و زيبا باشد كسی قاب نمی‌گيرد، برای ماندگاری در ذهن‌ها بايد حرفی برای گفتن داشت.

بابلسر- آیت الله عباسعلی سلیمانی که صبح امروز در بابلسر در حمله مسلحانه جان باخت، از علمای برجسته مازندران بوده است.

آیت الله عباسعلی سلیمانی صبح چهارشنبه در حمله مسلحانه در بابلسر به شهادت رسید.

عباسعلی سلیمانی در سال ۱۳۲۶ در خانواده‌ای مذهبی در سوادکوه مازندران متولد شده است. او در ۵ سالگی به مکتب رفت و در سن ۱۲ سالگی برای فراگیری علوم دینی راهی قم شد، او پس از مدتی به دلیل مشکلات معیشتی برای ادامه تحصیل به حوزه علمیه بهشهر رفت. او مقدمات را در محضر آیت الله کوهستانی فراگرفت و پس از آن برای تکمیل تحصیلات خود عازم مشهد شد.

در مشهد از محضر درس اساتیدی همچون حضرات آیات ادیب نیشابوری، صالحی بربری، حجت هاشمی، مدرس و مهمامی بهره برد و دروس سطح را نیز نزد بزرگانی همچون آیات عظام مهدوی دامغانی، نصراللهی، شیخ عباس واعظ طبسی، فایقی و سیدمحمدهادی میلانی فراگرفت، او درس تفسیر را نیز نزد آیت الله تهرانی آموخت.

سلیمانی در سال ۱۳۴۷ به حوزه علمیه قم رفته و از محضر آیات عظام اعتمادی، مشکینی، محمدفاضل لنکرانی، جعفر سبحانی، وحید خراسانی، میرزا هاشم آملی، سیدمحمدرضا گلپایگانی، ناصر مکارم شیرازی، حسین نوری همدانی، ابوالقاسم خزعلی، محمد یزدی، محمدی گیلانی و عبدالله جوادی آملی بهره برد.

او در دوران تحصیل به تبلیغ و تحصیل نیز می‌پرداخت و در این دوران به شهرها و روستاهایی از کشور سفر کرد. ایشان به امور پژوهشی نیز پرداخته اند و از جمله فعالیت‌های ایشان در این زمینه می‌توان به تدوین کتاب‌الصوم که مهمترین اثر علمی ایشان است اشاره کرد.